IMG 5441-900

Ο Χαράλαμπος Δερμάτης [Αλεξανδρούπολη, Ελλάδα,1969]στο έργο του «Βίβλος»[2016][Ψηφιακή εκτύπωση]επισημαίνει πως η χείρα του Θεού και τα θρησκευτικά κείμενα οδηγούν στην αναγέννηση και στην ανάπτυξη του ανθρώπου[το μωρό που βυζαίνει από τον μαστό της μητρός του]ή στον θάνατο[νεκροκεφαλή].

Ο Αλέξανδρος Δημητριάδης [Βόλος,Ελλάδα]στο έργο του «Children of the future»[2010][Ακρυλικό σε ξύλο]τοποθετεί εντός μίας καρδιάς μία νεκροκεφαλή δίνοντας το έναυσμα να αναρωτηθούμε αν η καρδιά αγαπά να πεθαίνει ή αν ο θάνατος πλαισιώνεται από την καρδιά και την αγάπη. Παρόλαυτα τα παιδιά παίζουν αμέριμνα στην εξοχή αψηφώντας τον θάνατο.

Ο Θοδωρής Ζαφειρόπουλος[1978]στο έργο του «Σουσάμι άνοιξε»[2006][Ευγενική παραχώρηση Νitra gallery]μας παρουσιάζει τον πηλό και το σουσάμι επάνω στα ενδύματα ενός ανθρώπου. Ίσως πρόκειται για το σχόλιο του καλλιτέχνη σχετικώς με την μεταθανάτια ζωή: ο άνθρωπος αν και θρυμματισμένος υπερτερεί του υλικού στοιχείου.

Ο Δημήτρης Μεράντζας [Αθήνα,Ελλάδα,19-11-1967]στο έργο του «Το φιλί»[2014][Μπρούντζος, ξύλο ελάτου επιφανειακά απανθρακωμένο]παρουσιάζει δύο αντιμέτωπα όπλα έτοιμα να εκπυρσοκροτήσουν το ένα πάνω στο άλλο. Ο καλλιτέχνης επισημαίνει πως οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν ως αντηρίδα την υποκρισία άλλα και τον συμβιβασμό ακόμη και αν ελλοχεύει το μίσος.

Ο Νίκος Παπαδημητρίου[Χίος,Ελλάδα,1971]στο έργο του «Fair is foul and foul is fair hover through the fog and filthy air»[2013][Χαρτόνι, παπιέ μασέ, πηλός, πλεξιγκλάς]εκθέτει μία χρυσή καρέκλα ερειδόμενη και επενδεδυμένη με νεκροκεφαλές. Ο καλλιτέχνης μας θυμίζει πως η εξουσία στηρίζεται στον θάνατο.

Η Ιφιγένεια Σδούκου[Λάρισα, Ελλάδα]στο έργο «Η κυρία και ο μονόκερως»[2018-9][Βαμβακερό ύφασμα κεντημένο στο χέρι]μας παρουσιάζει μία αναγεννησιακή, μητρική φιγούρα να δείχνει στον μονόκερω που την πλαισιώνει ένα κάτοπτρο ως μία άλλη Αφροδίτη[1555][Λάδι σε μουσαμά][Διαστάσεις: 124,5 χ 105,5 εκατοστά][Ουάσινγκτον, Εθνική Πινακοθήκη] του Τιτσίανο [Πιέβε ντι καντόρε,Ιταλία,12-1-1488-Βενετία,Ιταλία,27-8-1576].Το μόνον που έχει απομείνει από τον μονόκερω είναι ο σκελετός και η καλλιτέχνης επισημαίνει πως το φαντασιακό, μεσαιωνικό ιδεώδες έχει πεθάνει, μα έχει αφήσει το απομεινάρι του στην γη.Οι λεζάντες στο κάτω μέρος του έργου «Vanitas vanitatum et omnia vanitas»,»Pulvis et umbra sumus»,»Eram quod es eris quod sum» υπογραμμίζουν την φθαρτότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, την σχετικότητα της παντοδυναμίας της αλλά και την ματαιότητά της.

tataris-900

Ο Δημήτρης Τάταρης[Ηράκλειο,Κρήτη,Ελλάδα,16-9-1975]στο έργο του «Διαμερισμός των ιματίων»[2014][Μολύβι σε χαρτί]παρουσιάζει τον εαυτό του στην κεντρική φιγούρα πλαισιωμένο από έναν ψιττακό με αναγεννησιακή αμφίεση, ένα ιππότη με αντισφυξιαγόνο μάσκα, τον Ε.Τ τον εξωγήινο ή και έναν πίθηκο. Το θέμα του ο Τάταρης το έχει δανεισθεί από τον ομώνυμο πίνακα[1585][Διαστάσεις: 165 χ 99 εκατοστά][Λάδι σε μουσαμά][Μόναχο, Alte Pinakothek] του Ελ Γκρέκο[Ηράκλειο,Κρήτη,Ελλάδα,1-10-1541-Τολέδο,Ισπανία,7-4-1614]μα το παρουσιάζει όχι με αναγεννησιακό τρόπο αλλά υπογραμμίζοντας το γκροτέσκ στοιχείο. Παραλλήλως τονίζει πως οι καλλιτέχνες σταυρώνονται και εξευτελίζονται όπως ο Ιησούς Χριστός και πως πλαισιώνονται από παράξενες οντότητες που τους φυλάνε. Επιπλέον μία άλλη ερμηνεία του έργου είναι πως όσοι περιβάλλουν την τέχνη και τους καλλιτέχνες δεν μπορούν μήτε να κατανοήσουν την ίδια μήτε τους εκπροσώπους της, γιατί επικρατεί το ζωώδες στοιχείο τους ως πρόξενος χλευασμού. Επιπροσθέτως ο κοινός τόπος και των δύο έργων είναι πως ο πρωταγωνιστής και στις δύο συνθέσεις είναι στο κέντρο και όχι απογυμνωμένος. Επίσης το θορυβώδες πλήθος που πλαισιώνει τον πρωταγωνιστή είναι ακόμη ένα κοινό στοιχείο.Στο έργο του Τάταρη δεν είναι τόσο έντονες οι αντιθέσεις φωτός και σκότους των επιφανειών των μορφών όπως συμβαίνει με το έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.

DSC6503

Ο Γιώργος Τσεριώνης[Αθήνα,Ελλάδα,19-8-1967] στο έργο του «Dreamers utopia»[2017][Ευγενική παραχώρηση ΔΛ gallery][Πηλός. σίδηρος]εκθέτει έναν παπαγάλο αλυσοδεμένο που στηρίζεται σε κάτι άγνωστο. Συγχρόνως τα κλειδιά είναι διαθέσιμα για αυτό το μιμητικό όν, ώστε να απελευθερωθεί. Τέλος οι αλυσίδες του είναι κίτρινες ως ένα είδος διαφωτισμού που κάποιοι άλλοι τον έχουν υποχρεώσει σε αυτόν χωρίς να το θέλει.

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ/ΑΡΕΛΗΣ

Ολόκληρο το άρθρο Τhe Project Gallery, Still alive ομαδική έκθεση